و فرمود : « هر كه در دنيا دو رو و دو زبان باشد ، خداوند در روز قيامت براى او دو زبان از آتش قرار مىدهد ( 60 ) . » بلال بن حارث مزنى از پيامبر ( ص ) نقل كرده است كه فرمود : « همانا مردى كه سخنى را مىگويد اما نمىداند به هر كجا برخورد ! خداوند متعال او را بدان وسيله تا روز قيامت مشمول غضب خود گرداند ( 61 ) . » يكى از بزرگان مىگويد : هر وقت من مىخواستم حرفى بزنم ، سخن بلال مانع حرف زدن من مىشد . و از آن بزرگوار است : « وقتى كه فردى از شما سخنى مىگويد ، و اين سخن را جز براى خنداندن اهل مجلس نمىگويد ، در حقيقت از بلندايى كه فاصله‌اش دور تر از ما بين آسمان و زمين است ، سقوط مىكند ، و براستى او بيش از آنچه از پايش بلغزد از زبانش مىلغزد ( 62 ) . » و فرمود : « مؤمنى كه با مردم معاشرت دارد ، و اذيّت و آزار مردم را تحمّل مىكند ، اجر بيشترى دارد تا آن كه با مردم معاشرت ندارد ، و اذيّت و آزار آنان را تحمّل نمىكند ( 63 ) . » عرب باديه‌نشينى خدمت پيامبر ( ص ) عرض كرد : يا رسول الله ! روز قيامت چه كسى به حساب مردم رسيدگى مىكند ؟ پيامبر ( ص ) فرمود : « خداوند بزرگ » . آن مرد عرض كرد : سوگند به پروردگار كعبه كه نجات يافتيم . پيامبر ( ص ) فرمود : « اى مرد ! چطور نجات يافتيم ؟ » آن مرد عرض كرد : چون كريم اگر توانايى داشته باشد مىبخشد ( 64 ) . پيامبر ( ص ) فرمود : « حجامت از سر ، زكام و درد دندان را بر طرف مىكند ( 65 ) . » و نيز فرمود : « هر كه را خداوند به اسلام هدايت كند و قرآن را بياموزد ، با اين حال ، از مردم چيزى درخواست كند در پيشانيش تا روز قيامت نوشته مىشود كه اين درمانده است ( 66 ) . »